Wat is castratie?

Castratie is het verwijderen van de zaadballen of eierstokken. Castratie kan dus zowel bij mannetjesdieren als bij vrouwtjesdieren plaatsvinden. Het verwijderen van de eierstokken noemen we ook wel ovariëctomie.

Meer informatie over castratie bij de teef vindt u op onze website onder sterilisatie teef  

Is sterilisatie hetzelfde als castratie?

Sterilisatie is het onvruchtbaar maken van een dier. Dit kan door middel van een castratie, maar ook op andere manieren. Bijvoorbeeld door het onderbreken van de zaadleiders (vasectomie) of eileiders. De zaadballen of eierstokken worden hierbij niet verwijderd, maar blijven gewoon zitten. Castratie en sterilisatie zijn dus niet hetzelfde.

Wel kan sterilisatie, net als castratie, zowel bij mannetjesdieren als bij vrouwtjesdieren plaatsvinden.

Het onderbreken van de zaad- of eileiders heeft uitsluitend gevolgen voor de voortplanting: Dieren die deze ingreep ondergaan kunnen geen nageslacht meer voortbrengen. De gevolgen van een castratie zijn ingrijpender. Dat komt doordat de productie van geslachtshormonen door het verwijderen van de zaadballen of eierstokken bijna geheel wegvalt. Dit heeft niet alleen gevolgen voor de voortplanting, maar ook voor het gedrag van het dier. Een sterilisatie bij mannetjes dieren doen we niet omdat juist het teveel aan mannelijk hormoon voor de problemen zorgt. 

Waarom worden dieren gecastreerd?

Sommige dieren worden om medische redenen gecastreerd.
Het castreren van een reu is niet noodzakelijk vanuit een preventief medisch oogpunt. Dit wordt bij de teef wel gedaan ter voorkoming van baarmoederontsteking, melkkliertumoren en o.a. suikerziekte wat kan ontstaan ten gevolg van de loopsheden.
Wanneer een reu teveel mannelijk geslachtshormoon (testosteron) heeft maar het niet wenselijk is dan kunnen we hem castreren.
Maar steeds vaker kiezen eigenaren er voor hun dier te laten castreren om dracht of ongewenst gedrag tegen te gaan, of om praktische problemen met betrekking tot het houden van hun dier te voorkomen.

Vaak zien we reuen die overmatig geïnteresseerd zijn in teven, zelfs weglopen wanneer er een loopse teef in de buurt is. Helemaal ontregeld en ontredderd houden ze bivak bij de voordeur om iedere mogelijkheid aan te grijpen om naar de teef te kunnen.
Reuen die overal tegen aan plassen om hun territorium te markeren, gefrustreerd raken van andere reuen die dat zelfde doen, overmatig zelfverzekerd gedrag vertonen zijn redenen om uw hond te castreren. Hij heeft totaal geen plezier van die overmaat aan testosteron.
Ongecastreerde reuen hebben ook vaak een voorhuidontsteking ten gevolg van het steeds plassen. Ze schachten bij het plassen steeds in en uit en dat geeft een bacteriële infectie. Spoelen helpt soms maar we zien vaak dat deze kwaal verdwijnt na het castreren. 

Chemische castratie

Naast de operatie zijn er nog 2 mogelijkheden om het gedrag wat veroorzaakt wordt door te veel testosteron in te dammen. Tardak en Suprelorin. 

Tardak is een injectievloeistof en heeft een sterk anti-androgene werking (anti mannelijk); het bezit een omkeerbare werking op het seksueel gedrag en op het sperma. De omkeerbare werking op de sperma duurt 3-4 weken en is indirect merkbaar door een vermindering van de libido en een verkleining van het volume van het ejaculaat. 8 weken na de behandeling van het mannelijk dier is hij weer instaat tot voortplanten. 

Suprelorin wordt gebruikt om gezonde, niet-gecastreerde, geslachtsrijpe reuen tijdelijk onvruchtbaar te maken. Het implantaat wordt onderhuids ingebracht onder de losse huid van de rug. Onvruchtbaarheid wordt bereikt vanaf zes weken tot ten minste zes maanden na de eerste behandeling, waarna de hond zo nodig een nieuw implantaat kan krijgen, dat onmiddellijk werkzaam is tot ongeveer zes maanden na de implantatie.
De werking van het implantaat is afhankelijk van het lichaamsgewicht van het dier.
Hoe kleiner het dier, des te langer werkzaam. De implantaat werkt bij een fret ongeveer 2 jaar in vergelijk met een hond van 35kg gemiddeld 6 maanden. 

Overleg

Een castratie voor de hond plannen we niet zonder overleg met de dierenarts in.
Bij flink zelfverzekerd en ongehoorzaam gedrag van de hond richting de eigenaar is een castratie niet altijd de eerste stap die genomen moet worden.
Vaak is het dan veel belangrijker om samen met de hond bij een gedragstherapeut te rade te gaan.
Zij kan u helpen met het rangorde probleem waarna de castratie soms niet meer nodig is.
In andere gevallen blijkt het alsnog noodzakelijk om de hond te castreren maar dan is er wel van te voren goed uitgezocht wat het probleem is.