|
HD is een
afkorting voor heupdysplasie hetgeen letterlijk
"heupmisvorming" betekent. Het komt voornamelijk voor bij grote en
middelgrote honden van allerlei rassen en kruisingen daarvan. HD is een
erfelijke aandoening waarbij uitwendige invloeden, vooral tijdens de
groei, ook een belangrijke
rol spelen.
 |
Het
heupgewricht bestaat uit de heupkop, die bij het
dijbeen (achterbeen) behoort, en de heupkom, die bij het bekken
behoort. Bij een normaal heupgewricht wordt de gladde bolvormige
heupkop door het gewrichtskapsel, de pezen en de spieren goed in de
voldoende diepe heupkom gehouden. Als er teveel speling tussen heupkop
en heupkom is, kunnen er misvormingen ontstaan, soms gering, maar soms
ook zeer ernstig. Op jonge leeftijd kunnen klachten ontstaan doordat
het pijnlijk is dat de
heupkom teveel beweegt. Door de beweging ontstaat op oudere leeftijd
vaak arthrose in de heupen. Dit is vaak de reden dat oudere honden
kreupel gaan lopen en waardoor HD vaak pas op oudere leeftijd ontdekt
wordt.
|
Honden
met
HD kunnen hiervan (ernstige) hinder ondervinden,
soms al op jong leeftijd. De verschijnselen die hierbij optreden kunnen
als volgt zijn:
- Moeilijk
opstaan, soms met pijn
- Een stijve achterhand, vooral na rust
- Mank lopen met een of beide achterpoten
- Huppelend lopen met achterpoten (de
zogenaamde
bunny-hop). Dit wordt vooral bij jonge honden in de groei gezien.
|
Bij
een lichamelijk onderzoek door de dierenarts, kan de
waarschijnlijkheidsdiagnose HD worden gesteld. Dit doet de dierenarts
door zowel bij de
staande hond als de liggende hond naar de heupen te voelen. Soms kan er
een duidelijke klik gevoeld en gehoord worden bij het naar buiten
brengen van het dijbeen. Dit wijst erop dat de heupkop uit de heupkom
schiet.
De
diagnose
moet door middel van röntgenfoto's worden bevestigd.
Röntgenfoto's zijn de gebruikelijke manier om vast te stellen
dat de heupgewrichten misvormd zijn en in welke mate zijn misvormd zijn
en mate van arthrose vast te
stellen. Wel is
het zo dat de ernst op de röntgenfoto vaak niet overkomt met
de ernst van de klachten.
Voor
het maken
van de röntgenfoto moet de hond op zijn rug liggen terwijl
zijn achterpoten naar achteren worden getrokken. Dit is geen
comfortabele houding en over het algemeen is het nodig om een kort
roesje te geven aan de hond om de foto te kunnen maken. Dit houdt in
dat voor het maken van de HD foto’s vaak een aparte afspraak
gemaakt moet worden omdat het dier nuchter moet zijn.
|
Sommige
honden met HD hebben hiervan weinig tot geen last. Het
is echter wel
zo, dat hoe meer er van de heupgewrichten geëist wordt
(springen, bal spelen,
traplopen, pakwerk en behendigheid), hoe zwaarder een hond is
(overgewicht) en
hoe ouder een hond is, hoe meer kans er is dat het dier zichtbare
hinder van HD
krijgt.
Op jonge
leeftijd (voor
een jaar leeftijd) kan er
eventueel een corrigerende operatie uitgevoerd worden. Dit is
voornamelijk van
belang bij dieren die al veel klachten hebben op jonge leeftijd. Soms
is het
echter zo dat als de dieren eenmaal uitgegroeid zijn, de klachten weer
veel
minder worden. Het wel of niet in aanmerking komen voor een
corrigerende
operatie verschilt dus per hond.
Helaas is
het zo dat HD
vaak pas bij de volwassen
hond ontdekt wordt. Dan zijn corrigerende operaties niet meer mogelijk,
er zou
alleen overwogen kunnen worden om een kunstheup te plaatsen.
Zoals
hierboven al
gezegd hebben heel veel honden
geen last van hun HD. De heupkop wordt door banden en spieren in de
heupkom
gehouden. Als de aanleg van de heupkom niet goed is, kan heel veel
overgenomen
worden door de spieren en banden. Daarom is het belangrijk dat een hond
met HD in een goede
conditie blijft.
Als een
dier eenmaal HD
heeft, is het niet te
genezen, maar vaak wel te behandelen. De behandeling richt zich vooral
op
revalidatie en voorkoming van overbelasting van de misvormde
heupgewrichten,
zoals:
- Overmatig
lichaamsgewicht voorkomen. Uw
hond moet dus
goed op gewicht blijven. Elke kg extra is een extra belasting voor de
heupen
- Regelmatige
lichaamsbeweging die voor de heupen niet belastend is
(regelmatig
stukjes lopen, zwemmen, lichte looptraining naast de fiets).
Een hond met HD mag prima lange stukken
lopen zolang hij het
maar gewend is. Regelmaat is heel belangrijk (dus niet door de week 5
minuten
lopen en in het weekend 2 uur). Het is belangrijk dat de spieren goed
getraind
zijn (zie hierboven) daarom is beweging naast de fiets (het is
rechtlijnig en
constant waardoor de heupen minimaal belast worden, maar de spieren wel
getraind worden) en zwemmen (gewrichten niet belast) heel goed. Wel
moet deze
beweging langzaam opgebouwd worden.
- Vermijd
zoveel
mogelijk de volgende
gedragingen/bewegingen: zo min mogelijk trappenlopen, in en uit dingen
springen, het liefst geen balletjes/stokken gooien.
- Voeding: tegenwoordig zijn er
hele goede voeders op
de markt voor dieren met gewrichtsproblemen. Aan de ene kant hebben ze
een
aangepast energiegehalte om overgewicht te voorkomen en aan de andere
kant
bevatten ze stoffen die de gewrichten ondersteunen (zoals de goede
vetzuren en
glucosamides)
- Pijnbestrijding en ontstekingremmers
. Als een hond
ondanks alle maatregelen duidelijk last van zijn achterhand heeft is
het
verstandig om pijnstillers te gaan geven. Dit kan tijdelijk, maar het
kan ook
levenslang gegeven worden. Naast pijnstilling zorgt het ook voor
remming van
ontsteking, die ook vaak plaatst vindt in de heupen door de continu
irritatie
Omdat HD
niet optimaal genezen kan worden, moet HD zoveel
mogelijk voorkomen
worden. De rasverenigingen spelen hierbij een grote rol, vanwege de
erfelijke
factor van HD. Honden die bestemd zijn voor de fokkerij, hun familie en
nakomelingen moeten worden gecontroleerd op HD door middel van
röntgenfoto's
Bij de
aanschaf van een hond moet u zich realiseren dat bij
vrijwel alle
grotere en middelgrote rassen HD voorkomt. Men kan helaas nooit een
volledige
garantie geven dat een pup geen HD ontwikkelt, zelfs al fokt men
uitsluitend
met HD-vrije dieren.
Indien u een pup aanschaft van een ras waarbij HD voorkomt is het zeer
aan te
bevelen dat u de omstandigheden waaronder uw pup opgroeit zo voordelig
mogelijk
laat zijn.
- Goede voeding en vooral niet te veel
voeding!
- Geen overmatige belasting van de
heupgewrichten: geen traplopen, geen
balspelletjes, niet springen, geen trekspel. Vaak naar buiten is heel
goed,
maar te lange wandelingen zijn niet verstandig.
Naarmate de
pup opgroeit kunnen de heupgewrichten steeds meer
belast worden,
hoewel traplopen en balspelen altijd een zware belasting blijven. Maar
als de
hond nooit ergens last van heeft (stijfheid, mank lopen) dan moet het
leven wel
genoten kunnen worden! Zwemmen is een zeer goede beweging voor de
heupen, maar
hoervoor moet u een plek zoeken waar de hond gemakkelijk in en uit het
water
kan komen.
|