Door: Hanneke Moorman-Roest

Het virus

Het hondenziektevirus behoort tot de paramyxovirussen. Fretten zijn zeer gevoelig voor het virus en de ziekte verloopt vrijwel altijd fataal. Niet geente fretten gaan vrijwel allemaal dood hieraan. Een mildere vorm kan voorkomen ten gevolge van het gebruik van verkeerde entstoffen. De infectie kan tot stand komen via de lucht en via direct of indirect contact met besmette dieren. De incubatietijd ( tijd tussen besmetting en het ziek worden van het dier) bedraagt 7 - 10 dagen.

Het ziektebeeld

De ziekte begint meestal met slecht eten, koorts (tot 40.5 graden) en een ontsteking van de ogen en de neus. Het fretje kan hierdoor gaan tranen, niezen en hoesten. Het ziektebeeld lijkt in dit stadium heel erg op een gewone griep. Na 10- 15 dagen ontwikkelt zich een huidontsteking onder de kin, aan de lippen, rond de anus en in de liezen. Hierdoor ontstaat jeuk. Een opvallend kenmerk is de soms aanwezige eeltvorming aan de voetzooltjes.
De luchtwegen zijn het favoriete orgaansysteem voor vermeerdering van het virus. Het gevolg is het ontstaan van klachten varienrend van een ontsteking in de neus tot een ernstige longontsteking. Door onderdrukking van het immuunsysteem ontstaan secundaire bacteriele infecties of infecties in de darmen met bijvoorbeeld coccidiose. In dit stadium kan er veel pus uit de neus worden geniest. Veel fretjes ontwikkelen tevens diarree.
Ook het zenuwstelsel kan uiteindelijk worden aangetast wat resuleert in neurologische symptomen, zoals excitatie, overmatig speekselen, draainek, coordinatiestoornissen, spiertrillingen en toevallen.
Afhankelijk van de virusstam, leeftijd en gezondheidsstatus van het dier, sterft een fretje volgens de literatuur 2 - 35 dagen na de eerste ziekteverschijnselen. In de praktijk blijkt het toch iets langer te duren.

De diagnose

Bij het levende dier is de diagnose lastig vast te stellen, maar bij sectie is de ziekte met 100% zekerheid aan te tonen door de patholoog.

De behandeling

De meeste dieren sterven na een infectie. behandeling geeft meestal slechts een tijdelijk resultaat. De secundaire bacteriele infectie kan met antibiotica worden tegengegaan en ook de coccidiose kan bestreden worden. Het virus zelf is echter niet aan te pakken.

Voorkomen is belangrijk

Entstoffen op basis van hondvellijnen zijn gevaarlijk voor de fret, omdat deze entstoffen de ziekte kunnen veroorzaken bij het dier. Vaccins op basis van kippen- embryocelcultures zijn wel veilig en geven een goede afweer (bijv. Nobivac Puppy DP).

Jonge fretten worden geent op 9 en 14 weken leeftijd. Daarna jaarlijks. Fretten ouder dan 3 maanden worden tweemaal geent met 3 weken tussentijd. Drachtige dieren kunnen zonder risico's voor de pups geent worden. De pups zijn daarna tijdelijk gedurende ongeveer 6- 12 weken na de geboorte beschermd.

terug